Met behulp van de wekker, kunstlicht, beeldschermen en centrale verwarming kunnen we onze biologische klok – die wordt aangestuurd door daglicht – beïnvloeden. We bepalen zelf wanneer we naar bed gaan en opstaan; dat laten we niet meer van het daglicht afhangen. Daardoor zijn het tijdstip waarop we slapen en de regelmaat waarmee we dat doen veranderd.

In plaats van krampachtig vast te houden aan acht ononderbroken uren, is het misschien tijd voor een nieuw paradigma: slaap op maat, afgestemd op je biologische klok, leefstijl en voorkeuren.

Acht uur per nacht slapen voelt bijna als een ijzeren wet. Maar dat is het niet. Er bestaat geen optimaal aantal uren slaap.

Slaap moet lineair, acht uur lang, diep en ononderbroken zijn. En zo is een benchmark ontstaan, die voor velen onhaalbaar is. En begint het lijden.

Vandaag de dag slapen we meestal ononderbroken, maar veel mensen ervaren nog steeds het nachtelijke ontwaken. Dit kan een natuurlijke reactie zijn op onze oude ritmes.